درمان جوش با تتراسایکلین

درمان جوش با تتراسایکلین

“تتراسایکلین ها” عنوان خانواده ای از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف است که علیه گروه وسیعی از میکروارگانیسم ها (شامل باکتری های گرم مثبت و گرم منفی، کلامیدیا، مایکوپلاسما، ریکتزیا و پارازیت پروتوزوآ) فعال می باشند.

خانواده تتراسایکلین ها عبارت اند از: تتراسایکلین، اکسی تتراسایکلین، داکسی سایکلین و مینوسایکلین که فعالیت ضد میکروبی مشابه و خواص فارماکولوژیک متفاوت دارند. یکی از موارد مصرف آنتی بیوتیک های این خانواده درمان آکنه های التهابی و غیر التهابی است.

به همین خاطر قصد داریم در این مقاله به معرفی و بررسی سر دسته این خانواده یعنی “تتراسایکلین” (که نام گروه نیز از آن برگرفته شده است) بپردازیم. تتراسایکلین در اشکال پماد چشمی، پماد موضعی و کپسول خوراکی در دسترس است.

 

لازم به یاد آوریست که موارد بررسی شده در این مقاله صرفا جهت بالا بردن اطلاعات علمی افراد است. لذا به هیچ عنوان در صورت ابتلا به نشانه های درج شده اقدام به مصرف خودسرانه این دارو نفرمایید. 

شما فقط با تجویز پزشک مجاز به مصرف این دارو هستید. 

فراموش نکنید هر بیماری نیاز به بررسی دقیق توسط پزشک دارد. نشانه های درج شده در این مقاله و یا هر منبع دیگری جهت تشخیص بیماری کافی نیست.

اویرو هیچگونه مسئولیتی در قبال مصرف خودسرانه دارو نداشته و تهیه دارو صرفا از طریق مراجعه به داروخانه و همراه داشتن نسخه پزشک معالج، امکان پذیر است.

 

 

تتراسایکلین در سال ۱۹۴۰ کشف شد. نخستین بار فرم موضعی تتراسایکلین برای درمان آکنه مورد تایید قرار گرفت. اما به دلیل مشکلات نفوذ پذیری ناشی از ترکیبات فعال، مصرف آن محدود شد.

امروزه تجویز تتراسایکلین خوراکی (کپسول ۲۵۰ میلی گرم) برای درمان آکنه متداول تر است. عملکرد اصلی این آنتی بیوتیک متوقف کردن رشد باکتری هاست.

تتراسایکلین، آنتی بیوتیکی نسبتا ارزان قیمت است و برای پیشگیری و درمان عفونت های انسانی و حیوانی مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین ممکن است به میزان اندک به عنوان پروموتور رشد در خوراک حیوانات نیز استفاده شود.

این آنتی بیوتیک فقط عفونت های باکتریایی را درمان می کند و روی عفونت های ویروسی هیچ تاثیری ندارد. برای اطلاعات بیشتر توصیه می شود به مقاله تفاوت عفونت باکتریایی و عفونت ویروسی مراجعه کنید. (جهت مطالعه مقاله کلیک کنید.)

با توجه به رواج بیشتر مصرف تتراسایکلین خوراکی، در ادامه کپسول تتراسایکلین ۲۵۰ میلی گرم به تشریح مورد بررسی قرار گرفته است.

فراموش نکنید مصرف بی دلیل یا بیش از حد از هر آنتی بیوتیکی می تواند منجر به کاهش اثر بخشی آن گردد. لذا از مصرف خودسرانه کپسول تتراسایکلین ۲۵۰ میلی گرم بدون تجویز پزشک جدا خودداری کنید.

 

روش مصرف کپسول تتراسایکلین ۲۵۰ میلی گرم

تتراسایکلین اگر با معده خالی (۱ ساعت قبل یا ۲ ساعت بعد غذا) مصرف شود بهترین اثر گذاری را خواهد داشت. اگر دچار معده درد شدید، در خصوص مصرف این دارو همراه با غذا با پزشک خود مشورت کنید.

هر کپسول تتراسایکلین را می بایست با یک لیوان پر از آب میل کنید. (حداقل ۲۴۰ میلی لیتر) مگر آنکه پزشک دستور مصرف دیگری تجویز کرده باشد.

حداقل تا ۱۰ دقیقه بعد از مصرف دارو دراز نکشید. به همین خاطر توصیه می شود از مصرف کپسول تتراسایکلین، پیش از خواب خودداری کنید.

تتراسایکلین می بایست ۲ تا ۳ ساعت قبل یا بعد از مصرف فرآورده های حاوی منیزیم، آلومینیوم یا کلسیم مثلا آنتی اسید ها، مکمل ها و مواد معدنی، سوکرالفیت استفاده شود.

دستور العمل بالا را در خصوص فرآورده های لبنی مثل ماست و شیر، نوشیدنی های غنی از کلسیم، بیسموت، آهن و زینک نیز بکار ببرید.

ترکیبات فوق با تتراسایکلین تداخل ایجاد کرده و مانع جذب کامل دارو می شوند.

میزان مصرف بستگی به نوع بیماری و پاسخ فرد به درمان دارد. همچنین در کودکان بالای ۸ سال، وزن در تعیین میزان مصرف موثر است.

برای بهره مندی از اثرگذاری کامل، بهتر است کپسول تتراسایکلین در ساعات معینی از روز استفاده شود. به این ترتیب احتمال فراموش کردن نوبت مصرف دارو کاهش می یابد.

دوره درمان را مطابق دستور پزشک کامل کنید، حتی اگر چند روز پس از مصرف علائم بیماری از بین رفت.

قطع مصرف سریع دارو، ممکن است به باکتری ها فرصت رشد مجدد و تکثیر بدهد که منجر به عود مجدد بیماری می شود.

اگر علائم بیماری ادامه یافت و یا وخیم تر شد پزشک معالج را مطلع کنید.

 

عوارض مصرف کپسول تتراسایکلین ۲۵۰ میلی گرم

از رایج ترین عوارض مصرف تتراسایکلین می توان به موارد زیر اشاره کرد:

***   تهوع؛ استفراغ، اسهال، کاهش اشتها، زخم دهان، تیرگی زبان، گلو درد، سرگیجه، سردرد و ناراحتی های رکتال (مقعدی)

معمولا این عوارض مدت کوتاهی پس از مصرف دارو از بین می روند؛ اگر هر یک از این نشانه ها استمرار داشت و یا وخیم تر شد حتما پزشک را مطلع کنید.

در نظر داشته باشید بسیاری از افراد با مصرف تتراسایکلین دچار هیچ عارضه ی جانبی خاصی نمی شوند.

اگر در طول مصرف تتراسایکلین متوجه هر یک از علائم زیر شدید فورا پزشک را مطلع کنید:

***   تغییر رنگ ناخن ها، درد عضلانی، بلع دردناک، مشکلات کلیوی مثل تغییرات حجم ادرار، تغییر رنگ دندان ها، لرزش دست و پا، احساس خستگی غیر معمول، علائم شبیه به آنفولانزا شامل تب، لرز و گلو درد، تغییرات شنوایی مثل زنگ زدن گوش یا کاهش قدرت شنوایی، کبودی و خونریزی های بی دلیل، معده درد یا شکم درد شدید، زرد شدن چشم ها و تیره شدن ادرار

استفاده طولانی مدت و مکرر از این دارو می تواند منجر به ترشح دهانی یا عفونت مخمری جدید شود. (عفونت قارچی دهان یا واژن) لذا اگر متوجه ضایعات سفید رنگ در دهان و یا ترشحات غیر عادی واژن شدید پزشک را مطلع کنید.

واکنش آلرژیک به این دارو به ندرت اتفاق می افتد.

لیست بالا، تمام عوارض جانبی تتراسایکلین را بررسی نکرده است. اگر متوجه هر نشانه ی غیر عادی شدید که در لیست درج نشده، پزشک را مطلع کنید.

 

کپسول تتراسایکلین

 

موارد احتیاط کپسول تتراسایکلین ۲۵۰ میلی گرم

اگر سابقه ی حساسیت به تتراسایکلین یا هر یک از داروهای این خانواده را دارید حتما پیش از شروع مصرف، پزشک را مطلع کنید.

پزشک را در جریان پرونده ی پزشکی خود قرار دهید؛ به خصوص اگر خود یا خانواده تان سابقه ی ابتلا به بیماری های کبدی، مشکلات کلیوی، مشکلات بلع یا مشکلات مری (مثل فتق هیال یا بیماری های مربوط به ریفلاکس) داشته اید.

این دارو ممکن است سبب ایجاد سرگیجه شود. در طول مصرف دارو، از نوشیدن الکل و مشتقات آن پرهیز کنید و تا به دست آوردن هوشیاری کامل از رانندگی و کار با دستگاه هایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند پرهیز کنید.

تتراسایکلین می تواند باعث افزایش و یا کاهش عملکرد برخی واکسن ها شود. (مثل واکس تیفوئید) لذا در طول مصرف تتراسایکلین مگر با تجویز پزشک از واکسیناسیون خودداری کنید.

این دارو می تواند باعث افزایش حساسیت پوست نسبت به تابش نور خورشید شود. از ماندن طولانی مدت زیر نور خورشید پرهیز کنید. همچنین مصرف منظم ضد آفتاب و حفاظت از پوست به کمک لباس و نقاب را فراموش نکنید.

قبل از انجام هر نوع جراحی، جراح را در جریان مصرف تتراسایکلین قرار دهید.

مصرف تتراسایکلین در افراد سالخورده ملزم به رعایت دقیق تر موارد احتیاط است. چراکه این گروه از افراد کاندیدای مناسبی برای برخورداری از عوارض جانبی دارو هستند.

کودکان زیر ۸ سال نمی بایست از تتراسایکلین استفاده کنند. چراکه ممکن است تتراسایکلین در این گروه از افراد منجر به تغییر دائمی رنگ دندان ها شود. البته گاهی اوقات ممکن است تتراسایکلین موجب تغییر رنگ دندان ها در نوجوانان و بزرگسالان نیز شود. برای اطلاعات بیشتر با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف تتراسایکلین به دلیل احتمال آسیب به جنین، در دوران بارداری توصیه نمی شود.

تتراسایکلین می تواند به مقدار ناچیز وارد شیر مادر شود؛ در طول دوران بارداری در خصوص مصرف تتراسایکلین با پزشک مشورت کنید.

تداخلات دارویی کپسول تتراسایکلین ۲۵۰ میلی گرم

برخی از رایج ترین داروهایی که ممکن است مصرف آنها با مصرف تتراسایکلین تداخل داشته باشند عبارت اند از:

***   رتینوئید های خوراکی (مثل ایزوترتونئین و راکوتان)، دیگوکسین و وارفارین

همچنین آنتی بیوتیک ها، داروهای هورمونی از جمله داروهای ضد بارداری را تحت تاثیر خود قرار می دهند.

تعداد کمی از آنتی بیوتیک ها (مثل ریفامپین و ریفابوتین) می توانند اثرگذاری قرص های ضد بارداری (و سایر داروهای هورمونی) را کاهش دهند؛ لذا ممکن است منجر به بارداری ناخواسته شوند.

اگر از قرص های ضد بارداری استفاده می کنید پیش از شروع مصرف هر نوع آنتی بیوتیکی پزشک را مطلع کنید.

این دارو می تواند روی نتایج برخی آزمایش ها تاثیر بگذارد. لذا حتما پیش از انجام هر آزمایشی پزشک و متصدی آزمایشگاه را در خصوص مصرف تتراسایکلین مطلع کنید.

فراموش نکنید این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است. لذا از مصرف مجدد آن در شرایط مشابه (مگر با صلاحدید پزشک) و یا توصیه آن به دیگران خودداری کنید.

برای اطمینان از وضعیت سلامت داخلی خود، بطور منظم تحت نظر پزشک آزمایش های مربوطه را انجام دهید.

در دمای ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی گراد و به دور از تابش نور، حرارت شدید و رطوبت نگهداری شود.

 

لازم به یاد آوریست که موارد بررسی شده در این مقاله صرفا جهت بالا بردن اطلاعات علمی افراد است. لذا به هیچ عنوان در صورت ابتلا به نشانه های درج شده اقدام به مصرف خودسرانه این دارو نفرمایید. 

شما فقط با تجویز پزشک مجاز به مصرف این دارو هستید. 

فراموش نکنید هر بیماری نیاز به بررسی دقیق توسط پزشک دارد. نشانه های درج شده در این مقاله و یا هر منبع دیگری جهت تشخیص بیماری کافی نیست.

اویرو هیچگونه مسئولیتی در قبال مصرف خودسرانه دارو نداشته و تهیه دارو صرفا از طریق مراجعه به داروخانه و همراه داشتن نسخه پزشک معالج، امکان پذیر است.

 

در آخر فراموش نکنید بهترین راه درمان آکنه های متوسط و شدید، مصرف همزمان داروهای خوراکی در کنار محصولات موضعی مراقبت پوست است.

جهت انتخاب محصول مناسب با توجه به نوع پوست خود و نیاز های آن، با مشاورین پوست اویرو در ارتباط باشید.   ۴۱۷۰۲ _ ۰۲۱ 

اویرو، همه چیز درباره زیبایی شما.

 

برچسب ها:
نظرات وبلاگ

[…] آشنایی بیشتر با تتراسایکلین توصیه می شود به مقاله ی درمان جوش با تتراسایکلین مراجعه نمایید. (جهت مطالعه مقاله کلیک […]

پیام بگذارید